Je dagelijks leven als introvert

Hoe overleef je als introvert alle verplichtingen die de maatschappij van je vraagt? Je moet immers verschijnen op de nieuwjaarsreceptie van je werk, een presentatie geven voor je vereniging of een ruimte vol onbekenden binnenstappen. Je kunt een soort rol spelen, een masker van extraversie opzetten. Belangrijk hierbij is dat je weet dat je het doet én dat je ‘hersteltijd’ voor jezelf inbouwt. Zoek een rustige plek om ongestoord te lunchen tussen 2 vergaderingen, in plaats van mee te lunchen met de hele bende. Zelfs korte onderbrekingen zoals naar het toilet gaan en daar 10 minuten blijven kan al veel verschil maken.
Een ander belangrijk aspect is de reden waarom je iets doet. Als je echt begaan bent met het lot van kinderen uit een gezin met armoede (ik zeg zomaar iets) dan zul je het gemakkelijker vinden hierover een presentatie te geven om sponsors aan te trekken dan wanneer je een saaie bedrijfspresentatie moet geven.

Ook in relaties kan de opsplitsing voor spanning zorgen. Opposites attrack, dus ook introverte en extraverte persoonlijkheden zullen zich aangetrokken voelen tot elkaar. Maar tegenovergestelde persoonlijkheden maken ook veel ruzie, juist omdat ze zo verschillend zijn. Het grootste misverstand is dat introverte mensen niet sociaal zijn en extraverte wel.
Ze zijn het beide, maar op een andere manier. Het feit dat je introvert dan wel extravert bent heeft meer invloed op de grootte van je vriendenkring dan op het feit of je een goede vriend bent of niet.

Bij koppels gebeurt vaak het volgende patroon: de introverte persoon snakt naar recupereertijd en begrip van hun partner, terwijl de extraverte partner behoefte heeft aan gezelschap en verontwaardigd is dat derden lijken te profiteren van de ‘beste’ kant van hun partner want zij krijgen enkel de teruggetrokken en stille variant als gezelschap.

Dus hoe omgaan met de verschillende behoefte aan vb. gezelschap van vrienden?
Extraverte personen denken vaak dat boosheid leidt naar opluchting en catharsis: de woede is eruit, het is geventileerd en de lucht klaart op. Introverte personen reageren vaak contraproductief op boosheid, zoals met schuldgevoelens en afwerend gedrag (stiller praten, zwijgen, de kamer verlaten).
Deze dynamiek zorgt natuurlijk voor nog meer afstand.

Woede die leidt naar catharsis blijkt een mythe. Het is beter je boosheid niet toe te laten. De oude wijsheid om tot 10 te tellen helpt echt wel. Het bijkomende advies voor extraverten is : vraag jezelf af of het probleem echt wel zo belangrijk is. Zo niet, loslaten. Zo ja, dan moet dit een neutraal discussiepunt worden. Geen verwijt als in: ‘jij bent asociaal’, maar wel: hoe kunnen we dit aanpakken zodat onze weekends leuk zijn voor ons allebei?

Introverte personen moeten twee dingen leren bij boosheid van een ander: kunnen toegeven aan zichzelf dat ze een fout gemaakt hebben of ongelijk hebben. De wereld vergaat niet daardoor. Daarnaast is het ook goed voor introverte personen om van zich af te bijten, zich te laten horen. Dit is vaak een moeilijke omdat ze een diepgewortelde hekel aan ruzie hebben en vermijdingsgedrag vertonen. Toch is je stem laten horen zeer belangrijk. Een tip: het kan al genoeg zijn om ferm te zeggen: dit vind ik niet goed, hiermee ben ik niet akkoord.

In relaties is het goed om stil te staan wat je de ander te bieden hebt, zodat je altijd een goed zicht hebt op je eigen verdienste in de relatie, of het nu gaat om een liefdes-, vriendschaps- of werkrelatie. Op die manier laat je niet zo snel uit het lood slaan door één of andere opmerking. Introverte mensen kunnen meesurfen op de golf van luchtigheid die een extravert persoon vaak biedt. En extraverte personen kunnen veiligheid ervaren bij een introvert persoon zodat ze een serieus of intiem gesprek kunnen aangaan.

Kinderen

Voor introverte kinderen is één van de beste dingen die je als ouder kunt doen het volgende: oefenen op hun reactie op nieuwe dingen. Introverte kinderen reageren niet alleen op nieuwe mensen, maar ook op nieuwe omgevingen, situaties en gebeurtenissen. De behoedzaamheid van je kind in een onbekende situatie is dus geen onvermogen om contact te leggen. Het heeft meer te maken met nieuwigheid in het algemeen en de mogelijke overprikkeling, dan met angst voor menselijk contact.
De geleidelijke aanpak waarin je kind steeds kleine stapjes neemt om nieuwe dingen tegemoet te treden, zorgt voor succes en zelfvertrouwen. Voorbereiding door polshoogte te nemen op een rustig moment, visualisaties, rollenspel,… het zijn allemaal dingen die je kunt doen om je introvert kind te helpen.

Tijdens zijn schoolperiode leert een kind om sociale contacten aan te knopen, ruzie te maken, emoties te tonen en te begrijpen: kortom om sociaal vaardig te zijn. Introverte kinderen zijn prima in staat hiertoe: hoewel ze vaak maar een paar vriendschappen ontwikkelen (die wel vaak heel sterk zijn). Ze zullen nooit de populaire voortrekker worden aan wiens lippen de hele klas hangt. Maar dat hoeft ook niet. Sociale en emotionele ontwikkeling zorgt voor vriendschap, niet voor populariteit.

Moedig je introvert kind ook aan zich uit te leven in een interesse of hobby naar zijn keuze. Introverte kinderen zijn vaak heel vasthoudend aan hun hobby of passie, extraverte kinderen zijn meer geneigd te hoppen van de ene naar de andere interesse. Hierdoor zijn introverte kinderen in het voordeel, want werkelijke eigenwaarde op latere leeftijd komt voort uit competentie. En hoe meer je oefent, hoe competenter. Een goed ontwikkelde talent of interesse kan op die manier een grote bron van zelfvertrouwen worden voor je kind, ook al voelt het zich soms een buitenbeentje.

Als ouder willen we soms ons kind lid maken van een sportclub of jeugdbeweging, zodat het daar sociale vaardigheden leert. Maar eigenlijk kan een solo activiteit als schilderen, elektronica, modelbouw of schrijven ook leiden naar een club van andere enthousiastelingen.

Zoals uit bovenstaande blijkt, hebben we soms als ouder bepaalde verwachtingen of angsten waardoor we ons kind in een richting duwen. Maar besef dit: uit mythen en sprookjes blijkt steeds opnieuw dat er vele soorten macht in de wereld zijn. Het ene kind krijgt een lichtzwaard, het andere wordt opgeleid tot tovenaar. De kunst is niet om alle verschillende soorten macht te vergaren die er zijn, maar om goed gebruik te maken van de speciale macht die jou vergund is. Introverte mensen krijgen de sleutel aangereikt tot geheime tuinen vol rijkdommen. Dus laat je kind introvert zijn. En sta jezelf dit ook toe.

Ik hoop dat deze informatie jou ook wat kan helpen, bij zelfaanvaarding en bij het besef dat je het recht hebt om jezelf te zijn. Of misschien krijg je een beter begrip voor een collega, een vriend, je partner. Laat het me gerust weten.

Ik heb me gebaseerd op het boek ‘Stil’ van Susan Cain. Je kunt haar TED-talk hier vinden.

Dit is een blog van Ann Nollet – Innerpower
Ik ondersteun mensen die last hebben van stress, angsten en andere blokkades om opnieuw meer rust te ervaren in hun leven.

Ken je mensen voor wie dit artikel interessant kan zijn? Stuur het dan zeker door (waarvoor mijn dank!)

Mijn activiteiten in een notedop:

Energetische behandeling: Access Bars of Reiki, kan al dan niet gekoppeld worden aan een coachinggesprek. Op afspraak.

Latifa meditatie: begeleide meditatie om tot rust te komen en stil te staan bij je eigen drijfveren. Elke 2e donderdag van de maand, eerstvolgende datum: 9 mei

Vrouwencirkel: verbindend samenzijn voor vrouwen, elke 3e dinsdag van de maand, eerstvolgende datum: 21 mei

Vuurritueel – loslaten: ritueel om met een concreet gebaar afscheid te nemen van iets en/of iemand. Elke 4e donderdag van de maand, eerstvolgende datum: 23 mei

Is introvert zijn aangeboren?

Doorheen de geschiedenis zijn er zijn veel voorbeelden van introverte en extraverte persoonlijkheden. Mozes was een stotteraar, die zelfs niet zijn eigen schapen hoedde. Hij weigerde in eerste instantie om Gods bevel op te volgen de Joden uit Egypte weg te leiden. Het was pas toen zijn welsprekende broer Aaron erbij gehaald werd, dat hij toestemde.
En wat te denken van het klassieke duo van een strijdende vorst die zich liet bijstaan door zijn priesterlijke raadsheer?
Of Stephen Wozniak, die samen met Steve Jobs Apple Computer oprichtte? Wozniak wordt vaak als de nerd-ziel omschreven terwijl de rol van Steve Jobs algemeen gekend is.

Het is dus geen nieuw fenomeen. Is introversie of extraversie dan aangeboren? Zit het in je genen?

Onderzoek van J. Kagan, een ontwikkelingspsycholoog, stelt van wel. Hij volgde baby’s vanaf 4 maanden tot hun puberteit en kon redelijk nauwkeurig voorspellen wie introvert en wie extravert zou zijn.
Alles heeft te maken met de amygdala, een klein orgaan in het limbisch systeem van de hersenen. Het limbisch systeem is het oudste deel van onze hersenen, we hebben het gemeenschappelijk met zoogdieren en reptielen. Het wordt soms het emotionele brein genoemd en ondersteunt veel basisinstincten zoals honger, voortplantingsdrift en angst.
Je kunt de amygdala vergelijken met een emotioneel schakelbord. Het ontvangt informatie van de zintuigen en geeft aan de hersenen en het zenuwstelsel door hoe er moet gereageerd worden: vechten of vluchten.

In het onderzoek van Kagan werden baby’s geconfronteerd met ‘nieuwe ervaringen’, zoals geluidsopnames, kleurrijke mobiles, ze roken de geur van alcohol op wattenstaafjes. Het bleek dat hoe beweeglijker gereageerd werd op de nieuwe prikkels (huilen, wild zwaaien met armen en benen), hoe meer kans de baby zou uitgroeien tot een introvert persoon. Dat lijkt contra-intuïtief, waarom zou een actieve baby uitgroeien tot een introverte tiener en volwassene, terwijl de rustige baby een populaire extravert kan worden? De amygdala is het antwoord. Hoe meer de amygdala geprikkeld wordt, hoe sterker de baby reageert en hoe meer kans de kinderen later behoedzaam zijn bij nieuwe mensen en nieuwe situaties. Rustige baby’s bleven rustig omdat hun zenuwstelsel niet zo geprikkeld werd, niet omdat ze introverten in spé zijn.

Is de conclusie dan dat eens introvert altijd introvert? Je temperament is inderdaad grotendeels aangeboren, maar ik hou van de elastiekjes-theorie. Die theorie zegt dat we elastiekjes in rust zijn. We zijn elastisch en kunnen onszelf oprekken, maar niet oneindig. Zo zal je vrije wil je helpen om als introvert een cursus ‘openbaar spreken’ te volgen zodat je leert je vlotter uit de slag te trekken bij een presentatie op het werk. Maar je genen, je hersenen en je zenuwstelsel blijven behouden. Sergio Herman zal nooit Sergio Quisquater worden, hoe hard hij ook aan zijn sociale vaardigheden oefent. En Sergio Quisquater zal nooit Sergio Herman worden, hoe lang hij ook in zijn eentje aan het fornuis gaat staan.

Het lijkt erop dat extraversie niet alleen een ideaalbeeld is, maar ook genetisch vastligt. Zijn introverte personen dan gedoemd tot uitsterven? Het blijkt dat ook veel (om niet te zeggen alle) diersoorten snelle en trage persoonlijkheden kennen.  Zogenaamde ‘verlegen’ dieren gaan minder vaak en minder ver op onderzoek uit, waardoor ze energie besparen. Ze blijven vaker in de betrekkelijke veiligheid van de zijlijn. De ‘moedige’ dieren zijn nieuwsgieriger, worden hierdoor gemakkelijk slachtoffer van roofdieren, maar overleven ook vaker als het voedsel schaars is en ze meer risico’s moeten nemen om te overleven.

Dit wordt de compromis-evolutietheorie genoemd en werd vastgesteld bij verschillende soorten dieren, van baarzen over guppy’s tot koolmezen en antilopes.

Er is dus een biologische en evolutionaire verklaring voor de twee temperamenten. Het verhoogt de kansen op overleving als soort. In tijden van schaarste overleven de durvers en de zoekers, in tijden van overvloed verspillen de bedachtzamen geen energie aan uiterlijk vertoon, en nemen ze geen nodeloos risico.

Bovendien zorgt het ook voor een sociaal evenwicht. Als we allemaal strijdende vorsten waren, zou onze soort niet lang overleven. Maar ook niet als we allemaal denkers waren die liever alleen en rustig in onze toren filosofeerden. Om nog maar te zwijgen hoe eenzijdig het leven zou zijn met maar één soort.

Dit is een blog van Ann Nollet – Innerpower
Ik ondersteun mensen die last hebben van stress, angsten en andere blokkades om opnieuw meer rust te ervaren in hun leven.

Ken je mensen voor wie dit artikel interessant kan zijn? Stuur het dan zeker door (waarvoor mijn dank!)

Mijn activiteiten in een notedop:

Energetische behandeling: Access Bars of Reiki, kan al dan niet gekoppeld worden aan een coachinggesprek. Op afspraak.

Latifa meditatie: begeleide meditatie om tot rust te komen en stil te staan bij je eigen drijfveren. Elke 2e donderdag van de maand, eerstvolgende datum: 9 mei

Vrouwencirkel: verbindend samenzijn voor vrouwen, elke 3e dinsdag van de maand, eerstvolgende datum: 21 mei

Vuurritueel – loslaten: ritueel om met een concreet gebaar afscheid te nemen van iets en/of iemand. Elke 4e donderdag van de maand, eerstvolgende datum: 23 mei

The club of introverts

Was jij ook een kind dat het leuker vond om heelder dagen boeken te lezen, dan om lid te worden van een jeugdbeweging?  Werk je liever in een stil en rustig bureau dan met meerdere collega’s in dezelfde ruimte? Heb je geen hopen vrienden, maar voer je liever diepgaande gesprekken met de paar vrienden die je wel hebt?

Welcome to the club, zou ik zeggen. Het is nog niet zo lang dat ik mezelf aanvaard zoals ik ben. Dat ik weet dat ik geen tafeldanser ben, en dat dat oké is. Dat ik vaak afwachtend ben in een nieuwe groep mensen. Dat ik goed ben in onderzoeken en analyseren, en hierdoor ongebruikelijke visies of verrassende standpunten kan innemen. En dat dat allemaal helemaal oké is.

Het besef is er wel al langer, maar de aanvaarding is nog redelijk recent, want we leven in een maatschappij die succes gelijk stelt aan extravert-zijn. Je moet een vlotte verkoper zijn van jezelf tijdens sollicitatiegesprekken, op feestjes glimlachend en vlot grapjes en anekdotes uit je mouw schudden, een plezante tafelgenoot zijn tijdens verplichte bedrijfsetentjes. We kijken op naar mensen die zich schitterend in hun vel voelen, of ze nu een speech geven voor 100 man of thuis in hun zetel hangen.

Dat extraverte ideaal in onze maatschappij komt tot uiting op veel vlakken. Het begint al in school, met het vele groepswerk, waar tafels in clusters opgesteld staan (en niet meer in rijen), met weinig tijd voor individueel werk en vaak nog minder ruimte voor geconcentreerd doorwerken.
Dezelfde trend zien we ook in bedrijven, waar landschapsbureaus staan, waar om de haverklap vergaderd moet worden (om nog maar te zwijgen van de brainstormsessies) en teamwerk centraal staat.
Ook in TV-programma’s zien als hoofdrolspelers geen gewone mensen meer, het zijn allemaal populaire ‘popsterren’. Zelfs in ‘big bang theory’ de comedy show die specifiek over wetenschappers gaat, lijken de hoofdrolspelers altijd in elkaars gezelschap te zijn en de ene grappige uitspraak na de andere te doen
Door de komst van sociale media moeten beroepen die traditioneel als ‘eenzame’ beroepen beschouwd werden, zoals: schrijvers, kunstenaars, wetenschappers,… zich uitgebreid en veelvuldig profileren.

Daarom kun je als introvert persoon heel snel het gevoel krijgen dat er iets mis is met jou, dat je maar een tweederangs burger bent, het kneusje van de klas, iemand die altijd als laatste gekozen wordt, een te mijden persoon wegens te saai, te braaf, te stil, te verlegen.

Maar wist je dat minstens 1 op 3 personen introvert is (sommige spreken over 1 op 2 personen). Dus als je zelf geen introvert bent, dan ben je waarschijnlijk ouder, collega of partner van een introvert persoon. Lijken deze cijfers overdreven? Bedenk dan dat veel introverten zich veel extraverter voordoen dan ze vaak willen, gewoon om ‘mee’ te kunnen.  Straffer nog, we zijn het ons ook niet altijd bewust, het extraverte ideaalbeeld is alomtegenwoordig  en wordt ons vaak van kleinsaf opgedrongen. Denk maar aan die duwtjes in je rug als kind om toch maar te gaan meespelen, of nog later de dooddoener ‘wees gewoon wat assertiever’.

Misschien is het leuk om eens stil te staan bij wat onze wereld niet zou kennen als we allemaal extravert waren?

  • Wet van de zwaartekracht (I. Newton)
  • Relativiteitstheorie (A. Einstein)
  • De Nocturnes (F. Chopin)
  • 1984 en Animal Farm (G. Orwell)
  • Schindler’s List en E.T. (S. Spielberg)
  • Harry Potter (J.K. Rowling)
  • Google (L. Page)

Akkoord, niet alles is even zwaarwichtig als de relativiteitstheorie, maar dat hoeft ook niet. Niet elke extravert wordt trouwens ook president van Amerika.
Wist je trouwens dat deze mensen zichzelf als introvert beschouwen: David Bowie, Lionel Messie, Tom Hanks, Angela Merkel, Aung San Suu Kyi, Kofi Annan,…  Introvert zijn betekent dus niet persé dat je altijd achteraan in een hoekje blijft staan.

Maar wanneer ben je nu introvert? Een informeel testje: antwoord met juist of onjuist. Kies het antwoord dat meestal op jou van toepassing is.

  1. Ik verkies tweegesprekken boven groepsactiviteiten
  2. Ik druk mezelf vaak liever schriftelijk uit
  3. Ik vind het prettig om alleen te zijn
  4. Ik lijk minder te geven om rijkdom, bekendheid en status dan mijn generatiegenoten
  5. Ik houd niet van kletsen, maar praat graag diepgaand over onderwerpen die ik belangrijk vind
  6. Ik krijg vaak te horen dat ik goed kan luisteren
  7. Ik neem niet vaak grote risico’s
  8. Ik hou van werk dat me de kans geeft om ‘erin te duiken’ met weinig onderbrekingen
  9. Ik vier mijn verjaardag bij voorkeur ‘en petit comité’: met enkele goede vrienden of familieleden
  10. Mensen zeggen vaak dat ik vriendelijk of hoffelijk ben
  11. Ik toon of bespreek mijn werk liever niet als het nog niet af is
  12. Ik kan slecht tegen ruzie
  13. Ik functioneer het best als ik zelfstandig kan werken
  14. Ik denk vaak na voordat ik iets zeg
  15. Ik voel me helemaal leeg als ik op stap ben geweest, zelfs als het leuk was
  16. Bellers laat ik vaak de voicemail inspreken
  17. Als ik mag kiezen, verkies ik een weekend helemaal niets doen boven een te vol gepland weekend
  18. Ik hou niet van multitasken
  19. Ik kan me gemakkelijk concentreren
  20. Als lesvorm geef ik de voorkeur aan hoorcolleges boven werkgroepen.

Hoe vaker je ‘juist’ hebt geantwoord, hoe introverter je bent.
Hopelijk geeft deze test je geen reden tot wanhoop, maar misschien is het toch een eye-opener of een bevestiging.

Wat is nu juist het verschil tussen introvert en extravert? Kort gezegd gaat het om de hoeveelheid externe prikkeling die mensen nodig hebben om optimaal te functioneren. Het belangrijkste woord in deze zin is ‘optimaal’.  Introverte mensen voelen zich goed bij een diepgaand gesprek met een glas wijn, terwijl een extravert zijn vrije avond op een luid feestje met veel volk doorbrengt. Wil dat zeggen dat de introvert geen luide feestjes aankan? Natuurlijk wel, maar zich optimaal voelen doet hij niet.

Veel introverte personen zijn ook hoogsensitief. Dat wil zeggen dat je meer dan gemiddeld overdonderd kunnen worden door een prachtig kunstwerk, een vriendelijk gebaar, een mooie formulering. Je wordt ook sneller dan gemiddeld misselijk van geweld en lelijkheid en je hebt waarschijnlijk een zeer sterk geweten.
70% van alle hoogsensitieve personen zijn introvert.

Om af te sluiten nog eentje die ik wil inkaderen: er is ook nog een andere benaming voor introverte personen: denkers.

Volgende week deel 2 van deze mini-reeks over introversie.

Dit is een blog van Ann Nollet – Innerpower
Ik ondersteun mensen die last hebben van stress, angsten en andere blokkades om opnieuw meer rust te ervaren in hun leven.

Ken je mensen voor wie dit artikel interessant kan zijn? Stuur het dan zeker door (waarvoor mijn dank!)

Mijn activiteiten in een notedop:

Energetische behandeling: Access Bars of Reiki, kan al dan niet gekoppeld worden aan een coachinggesprek. Op afspraak.

Latifa meditatie: begeleide meditatie om tot rust te komen en stil te staan bij je eigen drijfveren. Elke 2e donderdag van de maand, eerstvolgende datum: 9 mei

Vrouwencirkel: verbindend samenzijn voor vrouwen, elke 3e dinsdag van de maand, eerstvolgende datum: 21 mei

Vuurritueel – loslaten: ritueel om met een concreet gebaar afscheid te nemen van iets en/of iemand. Elke 4e donderdag van de maand, eerstvolgende datum: 23 mei

De beslagen spiegel

Drieduizend jaar geleden was er een mens zoals jij en ik die in de buurt van een door bergen omgeven stad leefde. De mens in kwestie, een man, studeerde om dokter te worden, om zich de kennis van zijn voorvaderen meester te maken, maar hij was het niet helemaal eens met alles wat hij leerde. in zijn hart voelde hij dat er meer moest zijn.

Op een keer, toen hij in zijn grot lag te slapen, droomde hij dat hij zijn eigen slapende lichaam zag. Hij kwam in de nacht dat het nieuwe maan was de grot uit. De hemel was helder en hij kon miljoenen sterren zien. toen gebeurde er binnen in hem iets wat zijn leven voor eeuwig veranderde. Hij keek naar zijn handen, hij voelde zijn lichaam en hij hoorde zijn eigen stem zeggen: ‘Ik ben uit licht gemaakt, ik ben uit sterren gemaakt.’

Hij keek weer naar de sterren en beseft dat niet de sterren licht creëren, maat dat, eerder omgekeerd, het licht de sterren creëert. ‘Alles is uit licht geschapen’, zei hij, ‘en de ruimte ertussenin is niet leeg’. En hij wist dat alles wat bestaat één levend wezen is en dat het licht de boodschapper van dat leven is omdat het zelf leeft en alle informatie bevat.

Toen realiseerde hij zich dat hij, hoewel hij uit sterren was geschapen, zelf niet de sterren wás. Ik sta ergens tussen de sterren in, dacht hij. Hij noemde sterren tonal en het licht tussen de sterren nagual en hij wist dat dat wat de harmonie en de ruimte tussen die twee creëert het Leven of de Zin is. Zonder Leven zouden tonal en nagual niet kunnen bestaan. Het Leven is de kracht van het absolute, het oppermachtig – de Schepper die alles creëert.

En dit is wat hij ontdekte: alles in het bestaan is een manifestatie van het ene levende wezen dat we God noemen. En hij kwam tot de conclusie dat de menselijke waarneming louter en alleen een kwestie is van licht dat licht waarneemt. ook zag hij dat materie een spiegel is – alles is een spiegel die licht weerkaatst en uit dat licht beelden creëert- en dat de illusoire wereld, de Droom, als rook is die ons belet te zien wie we in wezen zijn. ‘het ware “wij” is pure liefde, puur licht’, zei hij.

Dat besef veranderde zijn leven. Toen hij eenmaal wist wat hij in zijn diepste wezen was, keek hij met andere ogen naar zijn medemensen en de rest van de natuur en was verbaasd over wat hij zag. Hij zag zichzelf in alles – in iedere mens, in ieder dier, in iedere boom, in het water, in de regen, in de wolken, in de aarde. en hij zag dat het Leven tonal en nagual op verschillende wijzen met elkaar vermengde om zo miljarden manifestaties van Leven te creëren.

In die luttele ogenblikken begreep hij alles. Hij was opgetogen en zijn hart was vol vrede. Hij kon haast niet wachten zijn medemensen te vertellen wat hij had ontdekt. Maar woorden schoten tekort om het uit te leggen. Hij probeerde het aan anderen duidelijk te maken, maar ze konden het niet begrijpen. Ze zagen dat hij veranderd was, dat zijn ogen en zijn stem schoonheid uitstraalden. Ze merkten dat hij niet langer een oordeel had over mensen en dingen. Hij was niet meer zoals alle anderen.

Hij kon ieder ander wél begrijpen, maar de anderen begrepen hém niet. Ze geloofden dat hij een incarnatie was van God en hij glimlachte als hij dat hoorde en zei dan: ‘dat klopt. Ik bén God, maar jullie zijn ook god. Wij zijn hetzelfde, jij en ik. Wij zijn beeltenissen van het licht. We zijn God.’ Maar nog steeds begrepen de mensen hem niet.

Hij ontdekte dat hij een spiegel was voor de rest van de mensen, een spiegel waarin hij zichzelf kon zien. ‘Iedereen is een spiegel’, zei hij. Hij herkende zichzelf in iedereen, maar niemand herkende zich in hem. En hij besefte dat iedereen droomde, maar zonder zich dat bewust te zijn, zonder te weten wat ze feitelijk waren. Ze konden zichzelf niet in hem herkennen omdat er een muur van mist tussen de spiegels hing. En die muur van mist werd gecreëerd door de interpretaties van die lichtbeeltenissen – de Droom van de mensen.

Toen besefte hij dat hij waarschijnlijk weldra alles wat hij had geleerd zou vergeten. Hij wilde zich graag alle visioenen die hij had gehad herinneren, dus bij besloot zichzelf Beslagen Spiegel te noemen, opdat hij voor altijd zou weten dat materie een spiegel is en dat het de rook tussen de spiegels is die ons belet te weten wie we zijn. Hij zei: ‘Ik ben de Beslagen Spiegel, want in ieder van jullie kijk ik naar mezelf, maar we herkennen elkaar niet door de rook tussen ons in. Die rook is de Droom en de spiegel ben jij, de Dromer.’

 

uit: De vier inzichten – wijsheid van de Tolteken. Don Miguel Ruiz

Bevrijding

Ik bevrijd mijn ouders van het gevoel

dat ze hebben gefaald.

Ik bevrijd mijn kinderen van de behoefte

om trots naar me toe te brengen,

zodat ze hun eigen wegen schrijven

in overeenstemming met hun harten,

die altijd in hun oren fluisteren.

Ik bevrijd mijn partner van de verplichting

om mij compleet te maken.

Ik kom niets tekort en ik leer

van alle wezens, altijd.

Ik dank mijn grootouders en voorvaderen

die samen zijn gekomen zodat ik vandaag

het leven kan ademen.

Ik bevrijd ze van mislukkingen en

onvervulde verlangens uit het verleden.

Ik ben me ervan bewust dat zij

hun best hebben gedaan

om hun situaties op te lossen

met het bewustzijn dat ze op dat moment hadden.

Ik eer jullie, ik hou van jullie,

ik erken jullie als onschuldig.

Ik ben transparant voor jullie ogen,

zodat jullie weten dat ik

niets verstop of verplicht ben,

dat ik enkel trouw aan mezelf

en aan mijn bestaan ben,

dat wanneer ik loop

met de wijsheid van mijn hart,

ik me bewust ben dat ik zo

aan mijn levensdoel voldoe.

Vrij van de onzichtbare

en zichtbare familieloyaliteiten,

die mijn Vrede en Vreugde

zouden kunnen verstoren,

die mijn enige verantwoordelijkheden zijn.

Ik doe afstand van mijn rol als redder,

van degene zijn die voldoet aan de

verwachtingen van anderen.

Lerend door, en alleen door, Liefde.

Ik zegen mijn essentie,

mijn manier van uiten,

zelfs wanneer iemand mij niet begrijpt.

Ik begrijp mezelf,

omdat ik alleen,

mijn verleden heb beleefd en ervaren.

Omdat ik mezelf ken,

ik weet wie ik ben, wat ik voel,

wat ik doe en waarom ik het doe.

Ik respecteer en waardeer mezelf,

ik eer het Goddelijke in mij en jou.

Wij zijn vrij.”

 

Bron: The Diamond Light Codes

Oudevrouw

Ik ben de zee
Ik ben de bergen
Ik ben het licht
Ik ben eeuwig

Deze chaos is mist
Erachter gloort licht
Ik kan de gloed al voelen

Ik beweeg me erheen
Maar niet onbesuisd
Ik ben bang om te struikelen
En pijnlijk te vallen

Overal zijn vrouwen met fragmenten
Als wij leren samenkomen zijn we heel
Als we de vijand leren herkennen
Zullen wij gaan inzien wat we weten moeten
Om te kunnen samenkomen

Ik ben de vele lachende gezichten van mijn vijand
Ik ken de pretentie die het gebruikte wapen is
Ik ben de vijand geweest
En leer mijzelf goed kennen

Zij die alleen met hun stem spreken
Alleen met twee ogen zien
Alleen met oren horen
Maar pretenderen meer te doen
Zij zijn de vijand
Ik wandel dwars door scherven
En vrees het openrijten
Ik moet durven bloeden
Ik moet mij durven snijden
Om de knagende pijn
Te amputeren

Ik zal de toverkrachten leren bundelen
Voor hen die vertrouwen hebben
Ik zal het krachtlied leren zingen
Ik zal de toverkrachten leren bundelen
Voor hen die vertrouwen hebben
Ik zal het krachtlied leren zingen
En de genezende trom leren bespelen
Ik zal niet bang zijn voor

Zompige stemmen
Waterige liederen
Harige wezentjes met scherpe tanden
Of voor mijn eigen onzekerheid

 

Ik val en
Ik val

Langs ster
Langs tijd
Door ruimte
En mijn eigen fragmenten

O zusters, de pijn

 

Ik ben aan flarden
Overal verspreid

Verzamel de flarden
Weef en herstel
Overal verspreide flarden
Weef en herstel

In het gulden licht
Herken ik de gezichten van de vijand
Vrees voor ons lichaam
Vrees voor ons inzicht
Vrees voor ons helen
Vrees voor onze liefde
Vrees voor zusterschap
Vrees voor broederschap
Vrees voor vrees

Liefde is helen
Helen is liefde

Overal zijn vrouwen met fragmenten
Verzamel de fragmenten
Smeed ze aaneen

Als wij leren samenkomen zijn wij heel
Als wij de vijand leren herkennen
Zullen wij weten wat we weten moeten
Om te leren samenkomen
Om te leren weven en helen

Oudevrouw waakt
Waakt over jullie

In het duister van de storm
Waakt zij
Waakt zij over jullie

Weef en herstel
Weef en herstel

Oudevrouw waakt
Waakt over jullie
Met het weefgetouw uit haar botten
Weeft zij
En waakt over ons
Weef en herstel
Heilige zusters
Weef en herstel

Ik heb gezocht
Verloren
Alleen
Heb ik gezocht
Zoveel jaren lang

Ik heb gezocht naar
Oudevrouw
En vind haar
In
Mijzelf

 

Uit: Dochters van Kopervrouw – Anne Cameron

 

 

Vreugde

Eens besloot Onze-Lieve-Vrouw met het kindje Jezus in haar armen terug te keren op aarde en een klooster te bezoeken. Trots hadden alle paters zich opgesteld in een grote rij, en één voor één traden ze voor de Heilige Maagd om haar eer te betuigen. Eén droeg prachtige gedichten voor, een ander liet zijn miniaturen voor de bijbel zien, een derde somde alle heiligen op. En zo bewezen ze allemaal, monnik na monnik, eer aan Onze-Lieve-Vrouw en het Kindje Jezus.

Helemaal achter in de rij stond een pater, de nederigste van het klooster, die nooit de geleerde boeken uit die tijd had bestudeerd. Zijn ouders waren eenvoudige mensen die in een oud circus in de buurt werkten, en alles wat ze hem hadden geleerd was een beetje jongleren.

Toen hij aan de beurt was, wilde de andere paters de hommage beëindigen, want de ex-jongleur had niets belangrijks te melden en kon het image van het klooster beschadigen. Maar ook hij voelde in zijn hart een immense behoefte om iets van zichzelf aan Jezus en de Heilige Maagd te geven.

Beschaamd, de verwijtende blikken van zijn medebroeders in de rug, haalde hij een paar sinaasappels uit zijn zak en begon ermee te jongleren, want dat was het enige wat hij kon. Toen pas lachte het Kindje Jezus en begon in zijn handjes te klappen op schoot bij Onze-Lieve-Vrouw. En de Maagd stak haar armen naar hem uit en liet hem het kind even vasthouden.

 

uit: De alchemist – Paulo Coëlho

waarom? daarom!

Er was eens een vrome kloostergemeenschap in de bergen. Elke dag werd de eucharistie gevierd. De kloosterkat, voor de rest een braaf beest, slaagde er iedere dag in om het heiligste onderdeel van de eucharistie, de consecratie, te verstoren. De kat begon dan luidkeels te miauwen, bijna te krijsen. Daarom vroeg de abt aan een lid van de gemeenschap om de kat vast te binden voor de mis begon, zodat alles ongehinderd voortgang kon vinden.

Dat ging zo vele jaren door.

Na het overlijden van de abt bleven ze de kat vlak voor de mis vastbinden.
Vervolgens stierf de kat.
De nieuwe abt gaf direct opdracht een andere kat te kopen om bij aanvang van de mis vast te binden. Iedereen was blij omdat het altijd zo was gegaan.

Maar op een dag vroeg een nieuwkomer waarom ze het arme dier zo kwelden. De vraag leidde tot veel commotie en de man die de vraag gesteld had, werd op staande voet uit de gemeenschap gestoten. Om te voorkomen dat zoiets zich ooit nog eens zou herhalen, schreven een paar geleerden van de orde een theologische verhandeling over de noodzaak om voor elke mis een kat vast te binden.

 

uit: De ziener – Lars Muhl

 

La Loba

Er is een oude vrouw die op een verborgen plek woont die iedereen kent maar slechts weinigen hebben gezien. Net als in de verhalen uit Oost-Europa schijnt ze te wachten op verdwaalde of rondzwervende mensen en op zoekers die naar haar toe komen.

Ze is op haar hoede, vaak harig, altijd dik, en houdt zich het liefst afzijdig van de meeste mensen. Ze kraait en ze kakelt, en maakt doorgaans meer dierlijke dan menselijke geluiden.

Men zegt dat ze tussen de verweerde granieten hellingen in het indiaanse gebied van Tarahumara woont. Of dat ze begraven ligt bij een bron aan de rand van Phoenix. Misschien rijdt ze in een versleten auto waarvan de achterruit is weggeschoten, op weg naar het zuiden van Monte Alban in Mexico. Of staat ze langs de snelweg in de buurt van El Paso, of rijdt ze mee met vrachtwagenchauffeurs naar Morelia in Mexico, of loopt ze boven Oaxaca naar de markt met vreemd gevormde takken brandhout op haar rug.  Ze noemt zich afwisselend: La Huesera, Beendervrouw; La Trapera, de Sprokkelaarster en La Loba, Wolfsvrouw.

Het enige dat La Loba doet is het verzamelen van beenderen. Het is bekend dat ze vooral datgene verzamelt en bewaart wat voor de wereld verloren dreigt te gaan. Haar grot is gevuld met de beenderen van allerlei woestijndieren: herten, ratelslangen, kraaien. Maar haar specialiteit is, zegt men, wolven.

Ze sluipt en kruipt speurend door de bergen en droge rivierbeddingen, op zoek naar wolvenbeenderen, en wanneer ze een heel geraamte gereconstrueerd heeft, wanneer het laatste botje op zijn plaats zit en het prachtige witte beeldhouwwerk voor haar ligt, gaat ze bij het vuur zitten en denkt na over welke lied ze zal zingen.
En wanneer ze het zeker weet, gaat ze boven het criatura staan, strekt ze haar armen erbovenuit en begint te zingen. En op dat moment komt er weer vlees op de ribben en dijbenen van de wolf en groeit er weer haar op het schepsel. La Loba zingt nog wat meer, en meer van het schepsel ontstaat; zijn staart krult omhoog, ruig en sterk.
En La Loba zingt nog meer en het wolvenschepsel begint te ademen.
En La Loba zingt nog steeds zo krachtig dat de grond ervan trilt, en terwijl ze zingt, opent de wolf zijn ogen, springt hij overeind en rent hij weg door het ravijn. En terwijl de wolf verder rent, verandert deze opeens, door de snelheid waarmee hij loopt of doordat hij plonzend een rivier inspringt, of door middel van een straal licht van de zon of de maan die precies op zijn flank valt, in een lachende vrouw, die vrij naar de horizon rent.

Dus zegt men, dat als je door de woestijn zwerft en de zon haast ondergaat en je misschien een beetje verdwaald en ongetwijfeld moe bent, dat je dan geluk hebt, omdat La Loba zich misschien over je zal ontfermen en je iets zal laten zien – iets van de ziel.

 

Naar: Clarissa Pinkola Estés

Twijfel

De volgende keer dat je aan jezelf twijfelt,
je waardeloos voelt of niet goed genoeg,
op welke manier dan ook,
denk dan aan dit.

Creatie creëert niets of niemand
dat waardeloos, zinloos of onbeduidend is.
Het doet dat simpelweg niet.
Het kan simpelweg niet.

Ieder deel van Creatie
is een deel van zichzelf.
Creatie is Perfect.
Daarom is ieder deel van Creatie
Perfect op zijn eigen manier.
Er zijn geen fouten.
Onthoud: het Een is Alles en Alles is Een.

Iedereen is een prachtig deel van de Grote Puzzel
dat niet compleet is zonder jou.

Je bent essentieel
je bent vitaal
je bent belangrijk
je ben perfect
je bent Creatie zelf

Laat dit door je bewustzijn stromen.
De hele dag, iedere dag.

 

Eric Allen